Ռադիկալ Ֆեմինիզմի Մանիֆեստը

Ռադիկալ Ֆեմինիզմի Մանիֆեստը

Նախ ուզում եմ նորից ուշադրություն դարձնել ՌԱԴԻԿԱԼ բառի վրա: Կխնդրեի “ՀՏՈ մանիֆեստը” չկապել ընդհանրապես Ֆեմինիզմի հետ: Սա ֆեմինիստական շարժման միայն մի ուղղության գաղափարների ներկայացումն է: Ուղղակի նա մի փոքր ավելի հայտնի է:

Այսպիսով երևի թե ամբողջ համացանցում միակ հայերեն թարգմանած մանիֆեստը կգտնեք իմ բլոգում: Չնայած ամբողջ մանիֆեստը չեմ կարող զետեղել, միայն մի քանի հատված- մեջբերումներ:

 

Ով է ՀՏՈ մանիֆեստը գրել

 

Վալերի Սոլանաս, ծնվել է Ապրիլի 9-ին 1936 թվ. Նյու Ջերսի- ում, ԱՄՆ: Գրել է իր հայտնի աշխատությունը` Հասարակություն տղամարդկանց ոչնչացման, ՀՏՈ, որը կարելի է բնորոշել որպես մի տրակտատ կանանց կենսաբանական եւ սոցիալական գերազանցության մասին տղամարդկանց նկատմամաբ, որտեղ կոչ է արել կանանց ստեղծել սեփական պետություն, ոչնչացնելով «թերի» տղամարդկանց, բացառությամբ նրանց, ովքեր օգուտ են տալիս կամ կարող են տալ: 1967 թվին է Սոլանասըգրել ՀՏՈ-ն, որտեղ նա պնդում էր որ տղամարդը կենսաբանորեն և սոցիալապես համարվում է ստորին խավ, ստորադաս էակ, կապիկի ու կնոջ միջև: Բացի դրանից տղամարդիկ, ըստ Սոլանասի, ձգտում են դառնալ կին ու նախանձում են կանանց հեշտոցներին (ի հակասություն ֆրեյդի հայտնի փսիխոանալիզային տեսության որ կանայք մանկությունից նախանձում են տղամարդու սեռական օրգաններին) : Իսկ ընդհանրապես Վալերին գտնում էր որ տղամարդիկ են մեղավոր ներկայիս պատերազմների ու արյունահեղությունների մեջ, խտրականությունների մեջ, սերը և ընկերությունը մերժելու մեջ, մանկահասակ երեխաների հոգեկան տրավմաների մեջ, կանանց գերազանցության մասին գիտական փաստերի գախտնի պահելու մեջ, և այդ պատճառով էլ նրանք պետք է ոչնչանան ինչպես ստորադաս վիժվածքներ, բացառությամբ նրանցից ովքեր իրենք են իրենց ոչնչացնում: Սոլանասը գտնում էր որ հասարակությունը կարող է գոյատևել առանց աշխատանքի, առանց բանակի ու  պետության ընտանեկան բջիջ կոչվածի, բացի դրանից նա շատ պարզ արտահայտում էր իր նոխկանքը այն կանանց նկատմամբ ովքեր անընդհատ ճնշված են ու վախեցած ինչ որ բաներից,ովքեր սնահավատ ու արուներից կախված են, ընդունակ չեն անալիտիկ մտածողության ու օբյեկտիվության, առանց որի չեն կարող տեսնել ու հասկանալ թե ինչքան ոչնչություն են տղամարդիկ: Նրա գրվածքը շատ հայտնի դարձավ բայց բավականին էլ հալածվեց հայրիշխանական մարմինների կողմից (բնականաբար) Վալերի Սոլանասը մահացավ  Ապրիլի 25-ին 1988թվ (52 տարեկանում) պնեվմոնիայից (թոքերի ինֆեկցիոն բորբոքում):

“ՀՏՈ” մանիֆեստ

հատվածներ
 
 
Տղամարդը կենսաբանական պատահականություն է, մուտացիա: Տղամարդու գենը Y-ը դա լրիվ չկազմավորված X- կանացի գենն է, այսինքն այն իր մեջ պարունակում է քրոմոսոմների մասնակի քանակ: Այլ խոսքերով տղամարդ առանձնյակը` լրիվ չկազմավորված կին առանձնյակ է, քայլող վիժվածք, վիժվածք գենային ստադիայում: Լինել տղամարդ նշանակում է լինել դեֆեկտավոր, էմոցիոնալ առումով սահմանափակ, էմոցիոնալ ինվալիդ:

 

Տղամարդը էգոցենտրիկ է, իր մեջ փակված,անընդունակ կարեկցանքին,քնքշանքին, սիրուն ու ընկերությանը:Նա ամբողջովին իզոլացված էակ է, անընդունակ որևէ մեկի հետ հարաբերություններ ունենալու: Իր արտաքին աշխարհի ազդակների նկատմամբ արձագանքները ուղղված են ներս, և դրանք չեն դասվում վերլուծական պրոցեսսին, նրա գիտակցությունը  `  ուղղակի գործիք է իր կրքերի ու ցանկություների բավարարման,նա ընդունակ չէ մտքի թռիչքի կամ գաղափարների փոխանակման , նա իրեն ոչ մի խմբի չի դասում, բացի իր ֆիզիկական զգացողություներից:

Նա կիսամեռ, ոչ մի բանին չարձագանքող մասսա է, որը ընդունակ չէ տալու կամ ստանալու հաճույք ու երջանկություն, հետևաբար նա  լավագույն դեպքում  ձանձրալի և անվտանգ երևույթ է, ոչ մի բանին ընդունակ:

Տանջվելով մեղքի զգացումից, վախերից, ամոթից ու անինքնավստահությունից, ունենալով մի փոքրիկ հազիվ նկատելի ֆիզիկական զգացմունքներով` տղամարդը այն ու ամենայնիվ ամբողջովին գտնվում է քունվելու անհախթահարելի ցանկության տակ: Նա պատրաստ է լողալ մեծ խլինքների ծովերով, պատրաստ է մեկ կիլոմետր հետ տված մասսայի մեջով անցնել, պատրաստ է քաքերի ահռելի ջրափոսի մեջ սկել, եթե նա մտածի որ վերջում իրեն սպասելու է մի սիրալիր պուցիկ:Նա կքնի անատամ կանանց հետ, պառավ ջադուների հետ ու կվճարի նրանց դրա համար, ինչու? հանում է լարվածությունը? դա պատասխան չէ, քանի որ դրա համար նրան ինքնաբավարարումն էլ հերիք է: Չի կարելի ոչ մի կերպ այդ երևույթը բացատրել, նույնիսկ ինքնասիրության բավարարման համար , այլապես նրանք չէին քունի երեխաներին ու դիակներին:

Ամբողջովին էգոիստ, իրեն միայնակ բայց մինչև ականջները լցված անհասկանալի է թե ինչով, նա իրեն համարում է «ամենակլան սեքսուալություն» ունեցող արքա, իրականում տղամարդը ֆիզիկապես պասսիվ է:  Նա ատում է իր այդ բնատուր պասսիվությունը, դրա համար գտնում է որ դա յուրահատուկ է միայն կանանց, իսկ տղամարդիկ պետք է ակտիվ լինեն, դրանից էլ փորձում են ամեն կերպ ապացուցել որ նա գոյություն ունի, որ նա ՏՂԱՄԱՐԴ է: Իսկ դա ապացուցելու միակ միջոցը քունվելն է: Մեծ տղամարդը մեծ անդամով, սա է նրանց ձգտումը:

Բայց քանի որ նա փորձում է ապացուցել մի բան որը ապացուցել հնարավոր չէ, նա ստիպված է լինում «ապացուցել» դա կրկին ու կրկին: Դրա համար քունվելը նրա համար հուսալքված, իրեն դրդող քայլ է ապացուցելու որ նա պասսիվ չէ, նա կին չէ, բայց նա պասսիվ է և նա ուզում է լինել կին:Լինելով ոչ լիարժեք կին, տղամարդը իր ամբողջ կյանքը ծախսում է նրա վրա որ դառնա լիարժեք, որ դառնա կին:

Այդ փորձերի մեջ նա անընդհատ փնտրում է ինչ որ կին, որ ընկերանա նրա հետ, որ ապրի նրա հետ, միաձուլվի նրա հետ և ձեռք բերի այն հատկությունները որոնք բնորոշ են կանանց` զգացմունքների ուժեղություն ու անկախություն, կամքի ուժ, դինամիկ լինելն ու ճկունություն, համարձակություն, անկոտրում բնավորություն, օբյեկտիվություն, խիզախություն, համառություն, ակտիվություն և այլն, բայց այդպիսով իր քաքոտ գծերն էլ փաթաթելով կնոջ բնութագրությանը, ինչպես` ինքնահավան էգոիզմ, թեթևամտություն, պրիմիտիվություն, թուլություն, պասիվություն:

Նրանք են մեղավոր որ տեղի են ունենում`
Պատերազմները, աղքատությունը, հանցագործությունները, թմրամիջոցները, զենքերը և այլն
Նրանք չլինեին չէին լինի`
Փողը,հայրությունը, ամուսնությունը ու անբարոյականությունը, փիլիսոփայություն, կրոններ, խտրականության բոլոր ձևերը չէին լինի, ստատուս, պատիվ, արժանապատվություն, սոցիալական խավեր ու շերտեր,սեքսուալությունը, գախտնիությունը,ցենզուրան, ամոթը, տգեղությունը,կասկածամտությունը, խանդը, ատելությունն ու բռնությունը, հիվանդություներ ու մահ:

 
Այս ամենի մասին
 ՎալերիՍոլանասը անդրադառնում է 
առանձին առանձին:Բայց ես կմեջբերեմ 
երևի թե ամենաարդի թեման Հայաստանի համար:
 Հայ հայրերի և ընդհանրապեսհայրերի և հայրության մասին: 
Սա միջազգային, ինտերնացոնալ թեմա է,որին շատ լավ 
բնորոշում է տալիս Ամերիկուհին:

 


Հայրություն

Մայրը ուզում է ամենալավը իր երեխաների համար: Իսկ հայրը ուզում է ամենալավը ԻՐ համար` լռություն ու հանգիստ, իբր դա արտոնություն է իր համար: Նա «հարգանք»  է պահանջում բոլորից, որը իրականում ընդհամենը իլյուզիա է թե նա արժանապատվություն ունի, հետո պահանջում է ընտանիքից  իր մասին լավ պատկերացում ու կարծիք, իբր ստատուս, որը իրականում իր մեծ էգոն շոյելու հերթական փորձ է, և  հայրությունը մասնավորապես հնարավորություն  է կառավարելու ու մանիպուլյացիա անելու:

 

Ու գումարած այդ ամենին նա ուզում է իր աղջկան  սեքսուալ առումով, նա փոխանցում է աղջկա ձեռքը ամուսնության պատարագի ժամանակ, ու իր դստեր մարմնի բոլոր մասերը իրենն են: Նա է այդպես ուզում, դրա համար էլ կառավարում և վերահսկում է նրան: Նա մոր հետ համեմատած կյանքում չի զիջում իր երեխաներին ոչ մի բան, քանի որ նա նախկինի պես ուզում է պահպանել այն թվացյալ իլյուզիան, որ նա կամքի ուժ ունի, նա է գլխավորը, ամենալավը, ամենախելացին, նա միշտ ճիշտ է ու ուժեղ:
Տղամարդը էմոցիոնալ առումով հաշմանդամ է և դրա պատճառով չի սիրում երեխաներին, բայց հավանություն է տալիս նրանց վարքին, եթե նրանք “լավն են” ու իրենց խելոք են պահում, չեն հակաճառում, հանգիստ են ու անում ամեն ինչ ինչ հայրն ասում է, այլ խոսքով երբ իր երեխաները պասիվ
բանջարեղեններ են:

Իսկ եթե իրենք իրենց բանջարեղենի նման չեն պահում ու “վատն” են, ապա հայրը ջղայնանում է իրենց վրա,  ճնշում ու հալածում, ծեծում: Որ կրկին ու կրկին իրեն արքա զգա ու բացի դրանից նա այդպիսով անջատում է երեխաների լոգիկան ու իրեն հակաճառելու ունակությունը , առաջացնում է նրանց մոտ վախ ու անհասկանալի պատկերացում իր հանդեպ, բայց հետո հանգիստ նստում  իր համար իր սիրելի պասսիվ վիճակում:

 

Որպեսզի երեխան ստանա հոր հավանությունը երեխան պարտավոր է հարգի “հայրիկին” , բայց լինելով ոչնչություն նա ինչպես կարող է իրեն դրսևորել, թեկուզ ձևական, նա դիմում է հետևյալ քայլին, իր մտածելու անկարողության պատճառով նա լռում է, սառը վերաբերմունք է ցույց տալիս, դառնւոմ է անհասկանալի և հանելուկային, ու այդպիսով կարողանում է  երեխաներին ներշնչել վախ, որը ըստ նրա թյուր կարծիքի հարգանք է համարվում:

Հայրության ազդեցությունը կնոջ վրա իմաստապես նրանում է որ դարձնի նրան ` կախյալ(իհարկե իրենից), պասիվ, տնային կենդանու նմանը տանը լռված, կենդանի, նուրբ, հեզ, անվստահ իր ուժերի վրա, ոգևորություն ու պաշտպանություն փնտրող, վախկոտ, ստորացված, ցածրացված, “հարգալից”  և երախտապարտ տղամարդկանց իշխանությանը, ներփակված լինի, անզգա լինի ու անհասկացող, կիսամեռ, պրիմիտիվ, մոխրագույն տեսքով, ավանդապաշտ,  փափկասուն լինի ու ամբողջությամբ մերժված: Պապայի աղջիկը միշտ կծկված է ու վախեցած, անվստահ ու կասկածամիտ, միշտ պապային գնահատող ու պապային լսող, հետևաբար նաև բոլոր տղամարդկանց:
 




Եթե դուք ցանկություն ունեք ընթերցելու Վալերի Սոլանասի Մանիֆեստը ամբողջությամբ, կարող եմ ձեզ առաջարկել երկու լեզուներով թարգմանված տարբերակները հետևյալ հզումներով`

անգլերենի համար սեղմեք այստեղ
ռուսերենի  համար սեղմեք այստեղ

 

SCUM Manifesto


The SCUM Manifesto is a radical feminist manifesto written in 1967 by Valerie Solanas and urging women to “overthrow the government, eliminate the money system, institute complete automation and eliminate the male sex.”Some authors regard the manifesto as satirical while others believe it to be a parody of patriarchy; and one considered it possibly literal.

Description
 
The SCUM Manifesto is a radical feminist text written in 1967 by Valerie Solanas, who began drafting it possibly as early as 1959 or 1960. In 1977,he told Howard Smithand Brian Van der Horst that her views had not changed since the manifesto’s publication.According to Robert Marmorstein, “[t]he central theme of SCUM is that men have fouled up the world, are no longer necessary (even biologically), and should be completely destroyed, preferably by criminal means such as sabotage and murder …. [t]he quicker, the better.”
According to Village Voice reviewer B. Ruby Rich, “SCUM was an uncompromising global vision”,in the Manifesto criticizing men for many faults including war and not curing disease; many but not all points were “quite accurate”;some kinds of women were also criticized, subject to women’s changing when men are not around; and sex (as in sexuality) was criticized as “exploitative”.According to Sharon L. Jansen, “[Solanas] want[ed] … to create a world exclusively for women” and considered men “biological[ly] inferior”.According to feminist critic Germaine Greer, Solanas argued that “men and women [were “divide[d]”] from humanity” and that, “[to] allow … women to move back to humanity[,] … they exterminate men.” According to Rich, Solanas, perhaps in a Swiftian tradition of satire, “believed that men … should be retrained or eliminated.” According to Prof. Ginette Castro, Solanas “recommended the gradual elimination of all males”.According to reviewer Claire Dederer, “[t]he Manifesto is a call to rid the planet of men.” Betty Friedan said, “the elimination of men [w]as proposed by that SCUM Manifesto!”According to Prof. Debra Diane Davis, men were to help eliminate each other, including by “rational murder.”According to Deborah Siegel, it “argued for men’s collective annihilation.” According to Jansen, it called for reproduction only of females,and not even of females once the problems of aging and death were solved so that a next generation would no longer be needed.According to Laura Winkiel, Solanas “imagin[ed] … a world run by women”, “the rhetoric [of theManifesto] polemically urges the complete overthrow of heterosexual capitalism”,and the Manifesto “imagines a … violent coup”with an “imagined group of vanguard feminist revolutionaries [who] proclaim their takeover of the world”including “SCUM females …. tak[ing] … over the means of production”in a “fantas[y] … of political violence”,including as to men a “genocidal political practice”,”eliminat[ion] … [of] the male sex” except for “men in the Men’s Auxiliary of SCUM”, as “Solanas imagines that women openly declare war on … men”, a declaration that “parodies masculine politics”.According to Jansen, the plan for creating a women’s world was largely nonviolent, being based on women’s nonparticipation in the current economy and having nothing to do with any men, thereby overwhelming police and military forces,and, if solidarity among women was insufficient, under the plan some women could take jobs and “‘unwork'”, causing systemic collapse. According to Rich, Solanas favored science and technology and wanted computers distributed.According to Jansen, the plan was prescient on the role of technological mediaand anticipated that “‘the elimination of money … [would eliminate the] need to kill men'”.According to Castro, the Manifesto was “certainly””the feminist charter on violence”,”legitimiz[ing] … hysteria as a terrorist force”,but its proposal “that men should quite simply be eliminated” was “[not] meant to be taken seriously”.

English version

What is radical feminism

Definition:

Radical feminism is a philosophy emphasizing the patriarchal roots of inequality between men and women, or, more specifically, social dominance of women by men. Radical feminism views patriarchy as dividing rights, privileges and power primarily by gender, and as a result oppressing women and privileging men.
Radical feminists tend to be more militant in their approach (radical as “getting to the root”). Radical feminism opposes existing political and social organization in general because it is inherently tied to patriarchy. Thus, radical feminists tend to be skeptical of political action within the current system, and instead support cultural change that undermines patriarchy and associated hierarchical structures.
Radical feminism opposes patriarchy, not men. To equate radical feminism to man-hating is to assume that patriarchy and men are inseparable, philosophically and politically.
Radical Feminism and

SCUM Manifesto

 
 
 
The SCUM Manifesto is a radical feminist tract written in 1968 by Valerie Solanas. Some authors have argued that the text is a parody of patriarchy and the Freudian theory of femininity, where the word woman is replaced by man. The text contains all the clichés of Freudian psychoanalytical theory: the biological accident, the incomplete sex and “penis envy” which has become “pussy envy”.Solanas also claimed that her writing was a satirical literary device to elicit debate. Alice Echols has argued that the tract is misandric.Though it has come to be said that “SCUM” stands for “Society For Cutting Up Men” (said in places such as on the cover of one edition, in The New York Times, and elsewhere ), this phrase actually occurs nowhere in the text. The word “SCUM” is used in the text in reference to a certain type of women, not to men. It refers to empowered women, “SCUM — dominant, secure, self-confident, nasty, violent, selfish, independent, proud, thrill-seeking, free-wheeling, arrogant females, who consider themselves fit to rule the universe, who have free-wheeled to the limits of this `society’ and are ready to wheel on to something far beyond what it has to offer”. That “SCUM” was intended as an acronym was a “belated add-on”, which Solanas later rejected.
 
Here are some quotes of SCUM manifesto
Life in this society being, at best, an utter bore and no aspect of society being at all relevant to women, there remains to civic-minded, responsible, thrill-seeking females only to overthrow the government, eliminate the money system, institute complete automation and destroy the male sex.
It is now technically feasible to reproduce without the aid of males (or, for that matter, females) and to produce only females. We must begin immediately to do so. Retaining the mail has not even the dubious purpose of reproduction. The male is a biological accident: the Y (male) gene is an incomplete X (female) gene, that is, it has an incomplete set of chromosomes. In other words, the male is an incomplete female, a walking abortion, aborted at the gene stage. To be male is to be deficient, emotionally limited; maleness is a deficiency disease and males are emotional cripples.
The male is completely egocentric, trapped inside himself, incapable of empathizing or identifying with others, or love, friendship, affection of tenderness. He is a completely isolated unit, incapable of rapport with anyone. His responses are entirely visceral, not cerebral; his intelligence is a mere tool in the services of his drives and needs; he is incapable of mental passion, mental interaction; he can’t relate to anything other than his own physical sensations. He is a half-dead, unresponsive lump, incapable of giving or receiving pleasure or happiness; consequently, he is at best an utter bore, an inoffensive blob, since only those capable of absorption in others can be charming. He is trapped in a twilight zone halfway between humans and apes, and is far worse off than the apes because, unlike the apes, he is capable of a large array of negative feelings — hate, jealousy, contempt, disgust, guilt, shame, doubt — and moreover, he is aware of what he is and what he isn’t.
Although completely physical, the male is unfit even for stud service. Even assuming mechanical proficiency, which few men have, he is, first of all, incapable of zestfully, lustfully, tearing off a piece, but instead is eaten up with guilt, shame, fear and insecurity, feelings rooted in male nature, which the most enlightened training can only minimize; second, the physical feeling he attains is next to nothing; and third, he is not empathizing with his partner, but is obsessed with how he’s doing, turning in an A performance, doing a good plumbing job. To call a man an animal is to flatter him; he’s a machine, a walking dildo. It’s often said that men use women. Use them for what? Surely not pleasure.
Eaten up with guilt, shame, fears and insecurities and obtaining, if he’s lucky, a barely perceptible physical feeling, the male is, nonetheless, obsessed with screwing; he’ll swim through a river of snot, wade nostril-deep through a mile of vomit, if he thinks there’ll be a friendly pussy awaiting him. He’ll screw a woman he despises, any snaggle-toothed hag, and furthermore, pay for the opportunity. Why? Relieving physical tension isn’t the answer, as masturbation suffices for that. It’s not ego satisfaction; that doesn’t explain screwing corpses and babies.
One more quote that i like very much is about fatherhood.
Fatherhood and Mental Illness (fear, cowardice, timidity, humility, insecurity, passivity): Mother wants what’s best for her kids; Daddy only wants what’s best for Daddy, that is peace and quiet, pandering to his delusion of dignity (`respect’), a good reflection on himself (status) and the opportunity to control and manipulate, or, if he’s an `enlightened’ father, to `give guidance’. His daughter, in addition, he wants sexually — he givers her hand in marriage; the other part is for him. Daddy, unlike Mother, can never give in to his kids, as he must, at all costs, preserve his delusion of decisiveness, forcefulness, always-rightness and strength. Never getting one’s way leads to lack of self-confidence in one’s ability to cope with the world and to a passive acceptance of the status quo. Mother loves her kids, although she sometimes gets angry, but anger blows over quickly and even while it exists, doesn’t preclude love and basic acceptance. Emotionally diseased Daddy doesn’t love his kids; he approves of them — if they’re `good’, that is, if they’re nice, `respectful’, obedient, subservient to his will, quiet and not given to unseemly displays of temper that would be most upsetting to Daddy’s easily disturbed male nervous system — in other words, if they’re passive vegetables. If they’re not `good’, he doesn’t get angry — not if he’s a modern, `civilized’ father (the old-fashioned ranting, raving brute is preferable, as he is so ridiculous he can be easily despised) — but rather express disapproval, a state that, unlike anger, endures and precludes a basic acceptance, leaving the kid with the feeling of worthlessness and a lifelong obsession wit being approved of; the result is fear of independent thought, as this leads to unconventional, disapproved of opinions and way of life.
for full version of manifesto click here
thanks for finding the time and reading this article 🙂
you can leave comments below